Blog Mark Melief: Stilstand geeft vooruitgang

Als je mijn blogs gevolgd hebt, weet je dat ik niet vies ben van hard werken.

Ik reis zo nu en dan naar mooie bestemmingen, maar 9 van de 10 keer is het om daar te werken en zie ik helaas verder niks van het betreffende land.

Maar soms is het de beste manier van ondernemen, om even een time-out te nemen en gewoon een paar weken helemaal niets doen. Dit is precies wat ik kort geleden heb gedaan.
Koffers gepakt om met mijn twee meiden naar Suriname te gaan. Mijn eerste keer richting Paramaribo, maar wij hebben daar een hoop vrienden en familie wonen die al tijden vragen om die kant op te komen.

Twee weken in een land waar het qua architectuur naar mijn mening nooit de hoofdprijs zou winnen. 80% van de huizen en wegen is niet te vergelijken met Nederland. Alles kan wel een likje verf gebruiken. Zou dat nu typisch des kappers zijn, of typisch Nederlands, om zoveel waarde te hechten aan hoe dingen er van de buitenkant uitzien?

Maar als we het over de mensen hebben die daar wonen, en de natuur die er volop aanwezig is, dan hoort dit land absoluut tot mijn favorieten! De gastvrijheid, de mentaliteit, het buiten leven en het eten...En dan de prachtige binnengebieden met een tropische magie.

Verplicht rust zet mij altijd aan het denken. Vooral toen ik het niet kon laten om een barbershop in te stappen, net buiten Paramaribo. Het was er super eenvoudig, alleen dat wat nodig is, zonder poespas. En de leren kussentjes op de knipstoel verraden het klimaat.
Op een gegeven moment maakt een van de klanten een opmerking over zijn knipzetel: “Zijn die kussens niet aan vervanging toe vriend?” Het antwoord was briljant en zat daarna de hele vakantie in mijn hoofd, omdat het meer zegt dan alleen het ene zinnetje. Namelijk: “Maar meneer, die stoel knipt uw haar niet.”

Na een uurtje kijken naar deze zeer vakkundige kapper, besefte ik dat op de staffel van het kappersvak handwerk gelukkig nog steeds boven interieur staat. Want als je loopt te pochen met een toko van een half miljoen, en de mensen die er werken hun vak niet verstaan, dan blijft die hut ook niet lang bestaan. Andersom is ook waar, en die les kreeg ik van een sympathieke kapper net buiten Paramaribo.

Ik heb samen met mijn twee lieve meiden de rust genomen en een hoop vriendelijkheid  en gastvrijheid ontvangen. De lat in ons vak moet altijd hoger gelegd worden en dan schiet rust er soms wel eens bij in. Maar is dat de lat voor “limbo of polsstok“ is dan mijn vraag.

Mark Melief

Deel dit bericht gerust:
Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someonePrint this page