Blog Richard Koffijberg: Loonbeslag

Wel eens meegemaakt? Een medewerker(ster) waarbij loonbeslag werd opgelegd? Onlangs kreeg ik een artikel onder ogen, waarin dit onderwerp uitvoering werd toegelicht. Het schijnt namelijk nogal eens voor te komen. Een ruwe schatting laat zien dat één op de vier werknemers maandelijks moeite heeft om de kosten te kunnen betalen, waardoor er een structureel probleem ontstaat. Daar kan de werkgever last van krijgen doordat er loonbeslag wordt aangekondigd. 

Het beslag kan worden opgelegd door: een deurwaarder na toestemming van een rechter, een overheidsinstantie, zoals bijvoorbeeld de Belastingdienst, de Gemeente, het UWV of de Sociale Verzekeringsbank. Medewerkers praten hier niet graag over. Logisch, maar de vraag is natuurlijk wat loonbeslag doet met de motivatie van een werknemer? Of wat het doet met de sfeer op de werkvloer? Hoe ga je ermee om?

Wat duidelijk in het artikel wordt genoemd, is dat men in gesprek moet gaan met de medewerker zodra je informatie krijgt van de beslaglegger. De beslaglegger stuurt namelijk eerst een aankondiging, waarna er een definitief beslag volgt. Bij het gesprek met de werknemer is het belangrijk om erachter te komen wat de reden is van de beslaglegging. Gaat het om een roekeloos uitgavepatroon waardoor er maandelijks een tekort ontstaat, of is ziekte, echtscheiding of bijvoorbeeld verlies van baan van de partner de achterliggende reden? 


Dan komt de cruciale vraag voorbij. Ga of kan ik helpen als werkgever? Afhankelijk van de reden van de beslaglegging zou het in sommige gevallen helpen als er eerder vakantiegeld wordt uitgekeerd, of de werknemer vakantiedagen laat uitkeren. Extra werken kan ook een deel van de oplossing zijn, mits dit bedrijfstechnisch mogelijk is. In sommige gevallen komt het voor dat werkgevers de hele schuld overnemen en zelf een regeling met de werknemer overeenkomen. Uiteraard is dit afhankelijk van de persoon en de oorzaak.

Ik kan me een geval van een aankondiging van beslaglegging herinneren. Dit is al zeker 20 jaar geleden. Het staat mij nog scherp voor de geest. Het betrof een prachtige dame, die van mooie dingen en van het leven hield. Wat mij wel opviel, is dat zij nogal eens van vriendje en van auto wisselde. Wellicht naïef van mij, maar ik heb nooit gedacht: ‘Hoe kan zij dit betalen?’ Het werd mij duidelijk toen er een loonbeslag werd aangekondigd. Gelukkig was zij toen al niet meer werkzaam bij ons. 

Met collegiale groet,

Richard Koffijberg

 

Deel dit bericht gerust:
Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someonePrint this page