Tjonge dat was me het weekje wel. Ik weet niet hoe het jullie is vergaan, maar ik zat echt in een rollercoaster aan emoties. Twee weken geleden leek er een versoepeling te ontstaan bij de overheid en even daarna zakte de moed me in de schoenen. Toch weer niet.

In de werkgroep ‘Hygiene protocol en checklist voor de branche’ hebben we met de ANKO flink gas gegeven om toch het gewenst licht aan de horizon vorm te geven. En toen kwam daar het verlossende woord van Rutte. Kippenvel, energie, emoties, wensen en berusting. Berusting in, we hebben het gehaald. 7 weken verplichte pauze in een onderneming die bijna 31 jaar bestaat. Je ergste vijand blijk je zelf te zijn, maar ook je beste vriend. Van hoop naar vrees, van leiderschap naar onder aan de gordijnen hangen misschien. Het hoort er allemaal bij. En nu: pionieren, fantastisch. Niemand heeft ervaring met een lock down en dus ook niet met een open up. Aan de ene kant een reden om de hele vlag uit te hangen, aan de andere kant ook een halfstok moment. Het virus is nog niet onder controle en heeft veel slachtoffers gemaakt, lijfelijk, economisch en sociaal. 

We mogen dus voorzichtig optimistisch aan de slag onder bepaalde voorwaarden, de 1.5 m economie dient zich aan. Louter kansen, koortsachtig zoeken naar mogelijkheden. Intensief besef van je eigen gezondheid en dat van je dierbaren. Maar ook lucht geven aan je angsten en je overgeven aan de wil om te blijven presteren, te creëren. 

En dan die tsunami aan klanten die geholpen willen worden, de mailtjes, appjes, telefoontjes en online afspraken. Alle systemen zijn wel een keer gecrashed. Wat een heerlijk gevoel, dat je nodig bent. Wat een hoos aan complimenten, bloemen, kaarten en chocolade. 

Van nu af aan het pionieren de kans geven om alle best practices van je bedrijf te laten shinen. Anderzijds tijd om afscheid te nemen van zaken, mensen en dingen die niet functioneerden. Andere werktijden, nu ben je er klaar voor. Nieuwe technieken introduceren, nieuwe producten, diensten, medewerkers, je kunt het allemaal introduceren. Alles afgestoft en opgepoetst.

"We zijn nodig, we geven mensen zelfvertrouwen en eigenwaarde. Daar hangt een prijskaartje aan"

Het is nu de hoogste tijd en een uitgelezen kans om je verdienmodel onder de loep te nemen. Dit boekjaar is ineens 7 weken korter geworden, maar niet heus. Inhalen is schier onmogelijk, maar het beste ervan maken natuurlijk niet. Met in mijn achterhoofd een aardige recessie, heb ik de kostprijs opnieuw berekend en mijn verdienmodel onder de loep genomen. Je kunt er van uitgaan met de huidige 1.5 m regels en de 1 klant per 10 m2 realiteit dat je zo’n 20 % minder omzet gaat draaien dit jaar. Dit is natuurlijk niet te compenseren. Maar door slim in te kopen, met je huurbaas te onderhandelen en een corona toeslag van zo’n 5 a 10 % te rekenen bovenop je actuele tarief, kies je wel voor jezelf. Jij bent het waard, ik ben het waard. Onze toegevoegde waarde als haarartiest heeft een enorme vlucht genomen. We krijgen massaal een daverend applaus van onze clientèle. De afgelopen 7 weken hebben we alle talkshows in Nederland gehaald, op social media en in de bladen was er op het Covid virus na niets belangrijker dan de kapper. Lieve mensen, we staan op de kaart. We zijn nodig, we geven mensen zelfvertrouwen en eigenwaarde. Daar hangt een prijskaartje aan.

Mijn oma zei het altijd al, beter duur dan niet te krijgen. Ik wens jullie veel succes en reken op jouw toegevoegde waarde op je prijslijst.

Deel dit bericht gerust:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print