Wat is dat toch. De ene keer denk je of ervaar je dat het Nederlandse modevolk ergens onder een steen verstopt zit en op een ander moment denk je dat je in het meest kleurrijke modeland van de wereld leeft.

Ik heb het hierbij niet enkel over haar, maar ook over make-up en kleding.
Zelfs in de kunstscene ontstaat er een boost van kleur, alsof Cobra en Brood nooit weg zijn geweest. Van Bansky in de afgelopen jaren naar ‘new talent’- die vandaag de dag kleur niet schuwt- is toch wel een bizarre overgang. Maar waar zit dan de verbinding van deze verandering? Is het de smaak van de tijd of geeft de tijd hier de ruimte voor smaak?
Is het dan echt zo dat in de tijd van crisis zwarte kleding het meest verkocht worden en zo ja, is dat dan de smaakmanipulatie van de tijd?

Jezus dat klonk diep ☺
Even terug naar de basis en dat is wat we signaleren op de catwalks en op straat.
Vroeger was de catwalk de voorloper van de straat, maar ik merk in deze tijd dat de straat de catwalk heeft ingehaald en dat is best bijzonder te noemen. Zou dat komen door de positieve vibe die in de economie voelbaar is of ligt het aan de “heb ik schijt aan” mentaliteit die in opkomst is? Deze mentaliteit is overigens niet negatief, omdat het meer op “ik ben wie ik wil zijn” is gebaseerd, en niet op iets ten koste van een ander.

Ikzelf vind dat deze observering een kans biedt die iedereen zou moeten grijpen.
Ik bedoel hiermee dat juist nu het moment is om kleur te bekennen. Dat is ons vak.
Niet enkel handelen in advies, maar juist nu je passie volgen. Oprechte passie.

Want oprechte passie maakt onze straten kleurrijker.

Mark Melief

Deel dit bericht gerust:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print